Vruchtbakens - Mirjam Kuitenbrouwer

550 keer bekeken

Hof van Holland, Woenderskamp en Koudenhoek (voormalig Broodkorf). Nu nog braakliggende terreinen aan de zuidrand van de Waalsprong met een geweldige ligging aan de Waal, pal naast het rivierpark. Straks het kloppende hart van de Waalsprong. Tot die tijd is er in dit gebied de wandel- en fietsroute met beeldende kunst Hof van HolLandArt.  De werken vertellen u het verhaal over de landschappelijke geschiedenis, de verwachte transformatie en de toekomstige ontwikkelingen. Zodat u ook nu al deze locaties kunt bezoeken en beleven.

Lees meer

Zes vruchtvormen worden, als symbool van de vele vruchtdragende bomen in de Waalsprong, ieder op een hoge mast geplaatst. De vruchtbakens geven een dwarsdoorsnede van de verschillende noot- en fruitsoorten. Zij zijn tevens een soort spiegeling van de rode kribbakens aan de oevers van de Waal.

Het kunstwerk The making of De kunstenaar Foto's 

Het kunstwerk

Oase
Het dak van de boerderij Hof van Holland en het witte puntje van de top van de voorgevel zijn het eerste wat je ziet van dit huis vanaf de dijk. Zelfs vanaf de spoorbrug bij Nijmegen is een stuk van het pannendak van de boerderij in het overweldigende groen te herkennen. De locatie is zo dichtbegroeid in de zomer dat de monumentale bomen die om de boerderij staan de oude boomgaard daarachter aan het zicht onttrekken. Op het erf staan grote wilgen, kastanjes, zilverberken, walnootbomen, hazelaars, esdoorns, lijsterbessen, vlieren, een larix en een aantal verschillende soorten laag- en hoogstam fruitbomen. Wat die bomen op het terrein verbindt is dat ze allemaal vruchtdragend zijn. Er komen walnoten vanaf, esdoornvleugeltjes, dennenappels, echte appels, kersen, vlierbessen en bijvoorbeeld pruimen. 

Vruchtbakens
In de nabije toekomst heeft het perceel potentie als bouwgrond, ik wil met mijn werk de aandacht op de oorspronkelijke bestemming van het erf richten door eetbare en niet eetbare soorten boomvruchten als een parade op zes masten tussen huis en dijk uit te zetten. Ze vormen samen een reeks bakens, grafische herkenningspunten, die van ver en dichtbij en in zomer en winter eruit zullen springen. De vruchtbakens geven als beeld een dwarsdoorsnede van de vruchten die van het erf komen, maar ze zijn ook letterlijk getransformeerd tot een doorsnede. Telkens zijn er twee aanzichten van een vrucht vertaald naar een kruisvorm in aluminium plaat, die in een wisselende combinatie van rood, zwart en wit gecoat is, en waarvan het silhouet de vrucht typerend weergeeft. In de belijning is het inwendige met de omtrek van de vruchtvorm gecombineerd, de pit met de schil. De vier kwarten refereren aan de opbouw van vrucht- en zaaddozen van planten, de kenmerkende inwendige structuur van fruit en noten, maar ook aan de kruisvorm van traditionele rivierbakens.

Kribbakens
Aan de andere kant van de Oosterhoutsedijk ligt de nevengeul en daarachter de Waal, en daar staan op een rij langs de oever rode kribbakens. Het zijn markeringen voor de navigatie van de scheepvaart, een soort ruimtelijke monochrome spitsvormige verkeersborden. Zelfs bij hoog water steken ze ver boven het water uit. Ze bestaan uit vier driehoeken die in kruisvorm tegen elkaar gelast zijn. Soms zijn ze gecombineerd met een radarreflector die ook zo grafisch is samengesteld. De zes vruchtvormen die voor boerderij Hof van Holland zijn opgesteld vormen een pendant van die markeringen aan het water. Ze staan op een mast waarop ze onder invloed van de wind langzaam om hun as kunnen draaien. De constructie is zodanig dat ze heel rustig bewegen en niet kunnen tollen. Hierdoor verandert de grafische vlak- en kleurverdeling van de vruchtbakens voortdurend. 

Hortus Conclusus
De naam Hof van Holland is ontleend aan een herberg die een stukje verderop was gelegen aan de Oosterhoutsedijk. Een hof is van oudsher een omheinde plek, zoals een hortus conclusus, de omsloten tuin uit de middeleeuwen. Die is ontstaan om zich af te wenden van de horizon. Doordat zo’n tuin ommuurd is, ligt de nadruk op de verticale verbindingslijn tussen aarde en hemel, en niet op het horizontale blikveld. In Hof van Holland vormen de talrijke bomen de omheining van deze paradijselijke plek. Door Vroege Vogels (NPO) is hij zelfs aangeduid als tuinreservaat. Dat zegt wel wat over de rijkdom van het grondstuk. Het is de laatste nog bewaard gebleven boerderij met boomgaard in Lent. Het was geen hofstede (een monumentale pachtboerderij) maar een kleine keuterij; hier woonde een keuterboer met een gemengd bedrijf van groenten, fruit en vee onder een dak. Die diversiteit is nog steeds kenmerkend voor deze plek. Met de bakens op de masten voor boerderij Hof van Holland zijn de kenmerkende aspecten van wat dit vruchtbare grondstuk te bieden heeft op een voetstuk geplaatst, veiliggesteld voor het oog en blikvanger tegelijk.

 The making of

Meer informatie over het proces staat op: http://www.mirjamkuitenbrouwer.nl/work.html

Over de kunstenaar

In haar werk combineert Mirjam Kuitenbrouwer meerdere disciplines. Ze schrijft, schildert, fotogafeert, bouwt haar eigen camera’s, maakt grote installaties en uiterst gedetailleerde kleine ruimtelijke modellen. Het gemeenschappelijke hierin is het principe van de montage, een term die op film, collage en proza van toepassing is.

Haar werk is op te vatten als een analytisch en associatief onderzoek naar de analogie tussen oog en raam, en tussen camera en kamer. Een typerend onderdeel dat regelmatig opduikt in haar werk is de behuizing van een Super-8 ‘viewer-editor’; het toestel geeft precies aan waar alles om draait: de combinatie van kijken en het weer bewerken van het geziene. Door het op elkaar betrekken van waarnemen en wonen, architectuur en bewustzijn, onderzoekt zij het overgangsgebied tussen fysieke en mentale belevingsruimte.

De wereld is voor Mirjam Kuitenbrouwer een gigantisch memoryspel. Het gaat steeds om de vergelijking, de associatie tussen verschillende fragmenten, en vervolgens om de vereniging daarvan. In je hoofd worden die fragmenten moeiteloos samengevoegd tot een geheel, maar dat beeld is niet vanzelfsprekend; in het werk wordt dat verband geforceerd door de manier waarop de delen een positie en omgeving wordt toebedeeld, zodat je steeds kunt spreken van een constructie. Die constructie moet zo goed mogelijk in elkaar zitten. Dat komt letterlijk neer op een hoop schuur- en slijpwerk.

Mirjam Kuitenbrouwer (Nijmegen, 1967) studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem (1984-1989) en aan de Jan van Eyck Akademie in Maastricht (1989-1991) en woont en werkt in Arnhem.

Bij haar meest recente solotentoonstelling die in Kunsthalle Gießen (2017) en Galerie der Stadt Backnang (2016) te zien was verscheen het boek ‘Schwellengeschichten’ (Drempelverhalen). Andere solotentoonstellingen had zij o.a. bij Studio Omstand, Arnhem (2015), Project Probe (2013), in Museum Jan Cunen in Oss (2009), de Kasseler Kunstverein (2003), de Secession in Wenen (2000), het MMKA in Arnhem (1998), Galerie Wohnmaschine in Berlin (1999, 2000, 2002, 2004, 2007), Ferdinand van Dieten in Amsterdam (2008, 2011) en Taro Nasu Gallery in Tokio (2000).

Ze nam deel aan groepstentoonstellingen in ondermeer De Ketelfactory in Schiedam (2012, 2015, 2016), Plaatsmaken Arnhem (1998, 2013), Kunstraum Düsseldorf (2013), de Biënnale in Izmir (2010), het MUMOK in Wenen (2006), het Dordrechts Museum (2002, 2004), Air de Paris, Parijs (2003), het National Museum of Contemporary Art in Oslo (2003), Kunsthalle Nürnberg (2001), Frederieke Taylor Gallery in New York (1999), Galerie Nouvelles Images in Den Haag (1992) en de Städtische Galerie Nordhorn (1990).

Haar werk is opgenomen in diverse openbare kunstcollecties zoals de Kunstsammlung des Deutschen Bundestages, Berlin, het MUMOK in Wenen, Museum Het Valkhof in Nijmegen, Museum Arnhem, Museum Voorlinden te Wassenaar, de AkzoNobel Art Foundation en in vele particuliere verzamelingen.

Foto's

plaatsingminiaturen

Wil je meer kunstwerken zien? Kijk dan hier

 

 

Afbeeldingen

Op de kaart

Meer weten over ontwikkelingen in de Waalsprong?

www.waalsprong.nl